ودر ترجمهء رفد گفته است كه : بنى ارفده طايفه‌اىاند از أهل حبشه كه رقّاصى مىكنند « 1 » ، تمام شد كلام جوهري . قاصر گويد كه : احاديثى كه أهل سنّت در باب جواز غنا ورقص ودف وساز نقل كرده‌اند شيعيان آن را دروغ وموضوع مىدانند ، مانند حديثي كه در باب عشق روايت كرده است خطيب بغدادي به سند خود از عايشه « 2 » ، وهمچنين ابن الماجشون ودارمي ودار قطني وغيرهم به سندهاى خود از ابن عبّاس روايت كرده‌اند كه : عايشه وابن عبّاس - هر دو - از پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله شنيده‌اند كه فرمود : « من عشق فعفّ وكتم فمات وهو شهيد » « 3 » أو « مات شهيدا » « 4 » يعنى هر كه عاشق شود پس عفّت ورزد وعشق خود را پنهان دارد تا بميرد ، پس أو شهيد است ، وبه اين سبب قتيل عشق را شهيد مىدانند . ودر « ديوان الصبابه » از رافعى شافعي نقل كرده است كه أو شهيد عشق را از جملهء شهدا شمرده است « 5 » . وصفدى شافعي در « شرح لاميّهء عجم » گفته است كه : شنيدم از بعضي كه نور الدين شهيد را شهيد گفتند به سبب آنكه با غلامي محبّت به هم رسانيد

--> ( 1 ) الصحاح : 4 / 1697 . ( 2 ) همانطورى كه مؤلف رحمه اللّه در « خيراتيه : 2 / 401 - 403 » ، و « راهبرد أهل سنت به مسأله امامت ( سنة الهداية ) : 141 » يادآور شدند ؛ عده‌اى از علماى بزرگ أهل تسنن نيز اين حديث را موضوع ودروغ مىدانند . براي توضيح بيشتر مراجعه شود به « سلسلة الأحاديث الضعيفة والموضوعة 1 / 402 - 408 » . ( 3 ) كنز العمّال : 3 / 372 حديث 7000 ، تاريخ بغداد : 5 / 156 ، اتحاف السادة المتّقين : 7 / 440 . ( 4 ) كنز العمّال : 3 / 372 حديث 6999 ، 4 / 416 حديث 11179 ، تاريخ بغداد : 12 / 479 ، 13 / 184 ، كشف الخفاء عجلونى : 2 / 263 . الغيث الذي انسجم في شرح لامية العجم . . . توضيح : در اين كتاب از دارمى ودارقطنى نيز نقل كرده است . ( 5 ) ديوان الصبابه : 257 .